De dom van Siena staat in het oudste deel van de stad, Castelvecchio. Daar lag ook de Romeinse nederzetting. In het begin van de 13e eeuw werd met de bouw begonnen, de eerste versie was een Romaanse kerk met ronde bogen. Daar is nu weinig meer van te zien. Het ontwerp werd in de 13e eeuw voortdurend gewijzigd en zo ontstond een gotische gevel met torentjes, zuilen in allerlei vorm en veel beelden, een roosvenster en mozaïeken. De overheersende kleuren zijn zwart en wit, zoals in het wapen van Siena.
In de 14e eeuw – tijdens de Gouden Eeuw van Siena – werd een ambitieus plan bedacht om van de dom de grootste kerk ter wereld te maken. De kerk zoals hij er nu staat zou dan het dwarsschip worden en haaks daarop zou het middenschip verrijzen. Men begon er voortvarend aan, maar de hoge kosten en de pest maakten een einde aan dit project. Nu rest er nog een onvoltooid stuk muur dat herinnert aan de hoogmoed!
Het interieur is zo mogelijk nog drukker. Je komt ogen te kort bij zoveel versiering. Daarom is het beter je te concentreren op een paar onderdelen.
Wij hebben daarbij voorkeur voor de mozaiekvloer, die dit jaar van augustus tot oktober weer in zijn volle pracht te bewonderen is. De vloer bestaat uit 57 verschillende vlakken met mozaiek en inlegwerk, in de kerk is een looproute gemaakt waarlangs je alle kunstwerken kunt zien.
In het middenschip en de daaraan grenzende zijbeuken zijn de bekendste mozaieken te zien: de wolvin met de tweeling Aschius en Senius, omringd door diersymbolen van 12 geallieerdesteden. Daar is Rome ook bij, maar natuurlijk niet met de wolvin, maar de olifant. De steden hadden, zoals tegenwoordig de nationale staten, vaak een dier als embleem. Het meest bijzondere vind ik het mozaiek van de berg van de wijsheid. Daarop staat Fortuna met één voet op een wankele bol, met de andere in een dobberend bootje met afgebroken mast en de wind bolt haar kleed op. Ze heeft wel de hoorn des overvloeds in haar hand, maar voor hoelang? De wijzen hebben zich van haar afgewend en zijn op weg naar Sapientia boven op de berg, via een moeilijk en gevaarlijk pad. Bovenaan wachten Socrates en Crates, de wijze mannen uit de Griekse Oudheid. Sokrates krijgt de palm aangereikt, terwijl Krates alles aan kostbare aardse goederen in zee gooit. De boodschap is duidelijk: wijsheid bereik je alleen langs een moeilijke weg, die komt je niet zomaar aanwaaien!