San Quirico, een stadje van zo’n 2500 inwoners, is het centrum van de Val d’Orcia, een landschap dat in 2004 door de Unesco op de lijst van Werelderfgoederen is geplaatst. Het heeft zijn middeleeuwse karakter nog grotendeels behouden: resten van vestingmuren met vier stadspoorten, smalle straatjes, Romaanse kerken.
In 1155 kwam Frederik I ‘Barbarossa’ hier voor een ontmoeting met de afgevaardigden van de – tot nu toe enige – Engelse paus Adrianus IV (1154-59). De kardinalen begeleidden de vorst naar Rome, waar de paus hem op 18 juni in de Sint Pieter tot keizer kroonde. Elk jaar wordt in juni deze gebeurtenis feestelijk herdacht tijdens de Festa di Barbarossa.
Later raakten paus en keizer in onmin met elkaar, omdat Frederik naar de zin van de paus een al te onafhankelijke kerkpolitiek voerde. In de 16e eeuw kwam San Quirico onder de heerschappij van Florence. Groothertog Cosimo III benoemde in 1677 kardinaal Flavio Chigi tot markies van San Quirico. Flavio was de neef van paus Alexander VII (1655-67). Het huidige stadhuis was het paleis van Chigi: palazzo Chigi. Het werd ontworpen door Carlo Fontana, een leerling van Bernini. Let op het wapen van de Chigi’s: zes bergjes met een ster erboven. We zullen dat in Rome nog vaker zien, o.a. bij de colonnade van Bernini, die in opdracht van de Chigi-paus werd gemaakt.
Het mooiste gebouw van het stadje is de kerk die we al meteen bij binnenkomst van San Quirico zien: de Collegiata dei Santi Quirico e Giulitta. De huidige kerk stamt uit de 12e-13eeeuw en heeft drie bijzondere portalen. Het hoofdportaal heeft prachtige geknoopte zuilen die op leeuwen steunen. De leeuw is in de Middeleeuwen het symbool van Christus. In de bestiaria wordt vermeld dat de welpjes dood geboren worden en na drie dagen door gebrul van hun vader tot leven gewekt worden, wat overeenkomt met de dood en de verrijzenis. Tussen de zuilen staan aan weerszijden van de deur vijf zuiltjes waarvan de kapitelen versierd zijn met dieren en acanthusbladeren. Op de architraaf is de strijd tussen twee monsters, draken?, afgebeeld, in de lunet daarboven bevindt zich een beeld van San Quirico.
Bij het tweede portaal staan kariatiden op de rug van leeuwen en het derde portaal is in Romaans-gotische stijl. Er is in de kerk nog van alles te zien. Er is een graftombe van graaf Hendrik van Nassau, die hier in 1451 op 37-jarige leeftijd gestorven is. Hij was de jongste zoon van Engelbert van Nassau en Johanna van Polanen, die van 1403 tot 1442 het kasteel van Breda bewoonden. Ook de koorbanken met prachtige inlegpanelen zijn de moeite van het bekijken waard. Maar we mogen de kerk niet verder in dan het voorportaal.